İnsanoğluna Bakış

İNSANOĞLUNA BAKIŞ

Beklentilerimiz vardır dünyadan, insanlardan, doğadan yada yaratandan.

Umutlarımız, hayallerimiz, sevdalarımız, nefretlerimiz ve kızgınlıklarımız.

Kimi sevgi doludur, kimi öfke. Hepsinin toplamında insanızdır zaten.

İnsanoğluna Bakış

 

Büyük sözler söyler, altından kalkamayacağımız şeyler yapmaya çalışır, bazen yoruluruz.

Vazgeçer gibi oluruz ve o an biri çıkıp ‘’Hadi’’der,’’hadi az kaldı,biraz daha gayret’’.

Ve biz o sözle bir daha başlarız yarım kalan işimizi bitirme çabasına.

Yeri gelmişken onlara ‘’iyiki varsınız’’diyeyim. Onlar bunu kelimenin tam anlamıyla hak ediyorlar.

İyi ki varlar ki ayakta durmamıza sebep oluyorlar.

Gelelim kendi konumuza; garip bir girift gibidir insan, çözülmesi zor bir bulmaca gibi.

Kızar mesela ama kızdığının başına kötü bir şey gelince üzülür.

Sevdiği insanın yaptığı yanlış şeyler içinde kızabilir yani kızması sadece sevmediği insan için geçerli değildir.

En olmadık zamanlarda ağlayabilir, en çaresiz zamanlarında daha da güçlü durabilir.

Hiç susmamacasına konuştuğu da olabilir, en sessiz şekilde de çığlık atabilir dünyaya.

Yeter ki anlaşılacağını hissetsin. Susarken bile sıkıntısını döker, çaresini bulur.

Bazen bir sığınma talebi bekler bazen de kendi sığınmak ister bir kucağa.

Kimi zaman anne olur bu sığınılan, kimi zaman baba, kimi zamansa yar.

Sığınmak istediği vakit görünmeyen yaralarının en açık olduğu zamandır, dokunulmasın o yaralara, kaçsın ve o kucakta iyileşsin ister.

O vakit nerde iyileşmişse hayatının merkezine yazar o ismi, beynine nakış nakış işler o yüzü,unutmaz bir daha.

İster var olsun dünya döndükçe,ister on saniye sonra yerle bir olsun her şey o yüz hafızasındadır artık.

İnsan ilginç bir varlıktır, sebepsiz yada saçma sapan sebeplerden ötürü öldürebilir mesela.

Hayvanlar gibi yada bitkiler gibi değildir. Düşünür, planlar, tasarlar.

Olmamalı belki ama,vahşi yanı da vardır işte.

Bu vahşi yüzünü doğaya da,hayvanlara da göstermekten çekinmez.

Öldürme hissini bazen korku bazen de nefret tetikler ve insan öz benliğinden,yaradılış gayesinden çıkarak makineye dönüşür.

Ki insanoğlunun en olmaması gereken haldir.

Sözün özüne gelecek olursak, bir gün var bir gün yok olsak da ne ihtiyaçlarımız, ne arzularımız, nede

yaşama isteğimiz hiç azalmaz.

Her şeyi doruğuna kadar yaşamak ister anca öyle kanaat getiririz yaşadığımıza yanlışlığı yada doğruluğu tartışılabilir bir durum olsa da, gerçek budur.

Hayatınızda yaptığınız her şeyin gönlünüzce olması ve tüm ömrünüzü bir başkasının özgürlük alanını kısıtlamadan geçirmeniz dileğiyle.

Zeynep Karabulut

ahuZar