Gençlik ve Ebeveyn

Gençlik ve Ebeveyn

Büyük ve güçlü tabir edilen devletlerin gençliğe bakış açısı ve verdikleri eğitim her zaman o ülkelerin bütçelerinin büyük bir bölümünü kapsar iken, ikinci veya üçüncü dünya ülkesi tabir edilen devletlerde ne yazık ki neredeyse hiç önemsenmeyip, yeterli bütçe ayrılmıyor.

Oysa ülkelerin gelecekleri olarak görülen çocuklarımız çağın gereklilikleri ile getirdikleri arasında kalıp, doğru bir şekilde yönlendirilmediklerinde ne yazık ki bozuk bir düzen ve yıkılmaya mahkum devletler ortaya çıkmaktadır.

Toplumumuza bakınca her anne baba çocuğunun en iyi okullara,en iyi kıyafetlerle en iyi arabalarda gitmesini isteyip, mevki sahibi bir iş bulsun derdinde.

Yine aynı aileler çocuklarının duygu, düşünce ve yeteneklerini göz önüne almayıp kendi istekleri doğrultusunda yönlendiriyor; ilgi alanına girmeyen ya da yeteneği olmadığı için başarılı olamayan,velevki başarılı olsa da mutsuz olarak yetişen çocuklarının neden mutsuz olduğunu çözemeyen ebeveynler durumuna düşmüştür.

Oysa çocuk ebeveynlerinden küçücük bir tebessüm, bir saç okşaması ya da uzatılan masum bir ele tutunup bulunduğu yerin ister asfalt ister topraklı sokaklarında kendini alabildiğine özgür bir şekilde yürümek, yürüdüğü yol boyunca yanındakinin gerekirse nefes bile almasına müsaade etmeden aklına gelen her şeyi anlatmak ister.

Ne kadar çok şey düşündüğünü, ne kadar çok şey bildiğini ve iç dünyasındaki fırtınaları duysun ister o yüce kişi kendisini anlasın, ona hak versin ve o küçücük dünyasıyla bulduğu o fikirleri uygulamaya koymak ister.

Her cümlenin ortasındaki o çekingen, kaçamak bakışlar o yüzden atılır.

Tebrik et beni der, öv beni.. sımsıkı sarıl bana her güzel fikrimde ve nasıl düşünmüş olabildiğime şaşır.

Küçücük bedenlerin, kocaman isteklere karşı savaşı gibi aslında.

Tertemiz ve masum hayalleri, kocaman ve hiç doymak bilmeyen büyüklere esir olmamak için savaşır dururlar…

Ve sonuç; kaybederler.

Neden mi; çünkü en iyi biz biliyoruzdur, onların gelecekleri için en iyi kararları vermek isteriz.

Şiir yazmayı seven çocuğumuzu bilgisayar mühendisi, resim yapmayı seven çocuğu pilot yapmaya çalışırız ki ileride aç kalmasın.

Toprakla uğraşmamalı bizim çocuğumuz, ırgat olsun diye mi yapmıştık ki biz o çocuğu.

Postacı olsun yada itfaiyeci olsun diye hayal etmeyiz mesela ..

Haklıyız aslında; bizim çocuklarımız çok özel.Hatta en özel,yetenekli,zeki…

Çok seviyoruz çocuklarımızı haklısınız, onlarda bizleri çok seviyor..

Hani konunun en başında küçücük bir açıklama yapmıştım ya devlet bütçeleriyle ilgili..

Ben ülkemdeki bütçeye hiç girmeyeceğim, o hepimizin zaten malumu.

Sevgili ebeveynler hatırlamamız gereken küçücük ve en can alıcı parantezlerden biri de bütçenin yanında bizim onlara ilgimiz, tavrımız ve umutlarıyla umutlanmamız.

Sağlam ve güzel gelecek, sağlıklı, mutlu ve hayallerini gerçekleştirebilen yada bunun peşinde  koşan insanlarla mümkündür. Daha güzel bir gelecek için mutlu nesiller yetiştirelim.

Saygı ve sevgilerimle

ZEYNEP KARABULUT (ahuZar)