ATATÜRK (Cesaret ve Millet)

ATATÜRK (Cesaret ve Millet)

Cumhuriyet gazetesi, (13.11. 1970)

Atatürk ve cesaret

Ölüme doğru en çok atılanlardan biriyim. Kurşun ve gülle yağmuru altında birçok savaşlara katıldım.

Hatta ölüm bir defa, kalbimin yanından sıyırarak geçti.

Kalbimin üzerinde bir saat vardı ve bu saat mermi parçasının şiddetini kırdı.

1928 (Atatürk’ün S.D.11I, s. 82)

Atatürk ve millet

Her zaman tekrar zorunluğunda kalıyor ve tekrarı da faydalı görüyorum ki, eğer ben milletime herhangi bir hizmette bulunmuşsam, herhangi bir girişimde önayak olmuşsam bu hizmet ve girişimin temel kaynağıdır.

Saygılar ve sevgilerle bağlı olduğum, bundan sonra da saygı ve sevgiyle mutluluk ve refahına varlığımı, yaşamımı vereceğim aziz milletime, sizlere dayanmaktadır.

Bir millette güzel şeyler düşünen insanlar, olağanüstü işler yapmaya yetenekli kahramanlar bulunabilir.

Ama öyle kimseler yalnız başına hiçbir şey olamazlar; meğer ki bir genel duygunun ifadesi, temsilcisi olsunlar!

Ben milletimin düşünce ve duygularını yakından tanımaktan, aziz milletimde gördüğüm yetenek ve gereksinimi belirtmekten başka bir şey yapmadım.

Onun bu yetenek ve duygularını sezip tanımakla övünüyorum.

Milletimdeki, bugünkü zaferleri doğurabilecek özelliği görmüş olmak… Bütün mutluluğum işte bundan İbarettir.

1923 (Atatürk’ün S.D.II, s. 161)

Arkadaşlarımız ve milletin bütün bireyleri gibi, millî davamızda benim de emeğim geçmiş ise, bu çalışmada iş yapma kuvveti ve başarı varsa, bunu bana mal etmeyiniz.

Ancak ve ancak bütün milletin manevî kişiliğine mal ediniz.

Ben milletin bu yüksek manevî kişiliği içinde bir önemsiz birey olmakla mutluyum.

Efendiler, millet bütünüyle manevî bir kişilik halinde ve bir birleşmiş kitle şeklinde belirdi ve bu yüce birliği koruyarak ona düşman olanları ortadan kaldırdı.

1923 (Atatürk’ün S.D.II, s. 115)Milletimle yakından ve gösterişten uzak karşılıklı görüşmenin zevkini, mutluluğunu anlatamam.

Her ne zaman milletimin karşısında kendimi görsem, her ne zaman milletimin bireylerinden birkaçının yüzüne baksam, oradan ruh ve vicdanıma gelen ışık, benim için en değerli bir ilham ve verim alevi oluyor!

1923 (Gazi ve İnkılâp, Mahmut Soydan, Milliyet gazetesi, 7.2.1930)30 Ağustos’ta yönettiğim savaş, Türk milletinin yanımda bulunduğu halde, yönettiğim ilk ve son savaştır.

Bir insan kendini, milletle beraber hissettiği zaman, ne kadar kuvvetli buluyor bilir misiniz? Bunu tarif güçtür.

1928 (Atatürk’ün S.D.III, s. 83)Yaşamımda en büyük dayanak ve kuvvetim, vatandaşlarımdan gördüğüm güven ve destekdir.

Bütün görevlerimde manevî, vicdanî olan en büyük endişem, emanetinizin saygı ve kutsallığına devamlı olarak dikkat etmektir.

1927 (Atatürk’ün TTB. IV, s. 532)Samimî olarak bu memleketin, bu milletin yararına yapılacak bir iş olsun, ben onu göz önüne almayayım; bu, mümkün değildir.

Yalnız, işin gerçekten millete yararı olmalı ve teklifin samimî olarak yapıldığına ben inanmalıyım.

(İbrahim Necini Dilmen, Dilci Şef, Ulus gazetesi 14.XI.1938)Benim için dünyada en büyük makam ve ödül, milletin bir bireyi olarak yaşamaktır.

Eğer Cenab-ı hakk beni bunda başarılı yapmış ise, şükrederim.

Bugün olduğu gibi ömrümün sonuna kadar milletin hizmetinde olmakla övüneceğim.

1923 (Atatürk’ün S.D.II, s. 129)Milletin içinde serbest bir millet bireyi olmak kadar dünyada mutluluk yoktur.

Gerçekleri bilenler, kalp ve vicdanında manevî ve kutsal hazlardan başka zevk taşımayan insanlar için ne kadar yüksek olursa olsun, maddî makamların hiçbir değeri yoktur.

1922 (Atatürk’ün S.D.V, s 24)

Şimdiye kadar millete yapamayacağım bir şeyi vaat etmedim. Ben yapacağım dediğim zaman, buna inanmayanlar vardı. Buna rağmen hareket ettim.

Görüyorsunuz ki başardık. Benim ve benimle çalışanların güveni vardır ki, yeni hedeflerimize de başarıyla varacağız.

Şimdiye kadar söylediklerimin gerçekleşmiş olması, bütün düşüncelerimin beni yalanlamaması, milletin ciddî ve samimî olarak bana yardımcı ve destek olmasıyla mümkün olmuştur.

Onun için yeni amaçlara erişmek için de bu yardım ve desteğe gereksinimim vardır; onu benden esirgemeyiniz!

1923 (Gazi ve İnkılâp, Mahmut Soydan, Milliyet gazetesi, 7.12.1929)Atatürk, bizden biridir.

1935 (Şükrü Kaya, Türk Kadım Dergisi, Sayı : 6, 1966, s. 7)Atatürk ve millet şerefi

Benim şan ve şerefimden söz etmek de hatadır.

İyi dinleyiniz öğüdüm budur ki, içinizden herhangi bir adam çıkar, şan, şeref davası güder ve benzersiz olmak isterse, başınızın belasıdır; ilk önce kafası kırılacak adam budur!

Bağlı olduğum Türk milletinin şan ve şerefi varsa, benim de bir bireyi olmak sıfatıyla şanım şerefim vardır, asla başka değilim.

1923 (Damar Ankoğlu, Hatıralarım, s. 304)Ben zannediyorum ki, millet bireylerinin hiçbirinden fazla yüksekliğe sahip değilim.

Bende fazla girişim görüldüyse bu benden değil, milletin bileşkesinden çıkan bir girişimdir. Sizler olmasaydınız, sizlerin vicdanî eğilimleriniz bana dayanak noktası oluşturmamış olsaydı; bendeki girişimlerin hiçbiri olmazdı.

Millete ait meziyetleri yalnız kişilere bırakan anlayış, eski yönetimlerin sistem ve usul sorunundan doğuyordu.

Eskiden mevcut devlet ve devletlerin kuruluş şekli, sadece bir kişinin çıkarlarını ve arzularını karşılamaya yönelmiş idi.

Kişilerin bu arzu ve emellerine hizmet eden millet, gösterilen büyüklüklerin şerefinden asla payını alamaz, ancak hata ve beceriksizlik olursa onlar millete yüklenirdi.

Bugün bu durum mevcut değilse, millet kendi büyüklüğünü olduğu gibi dünyaya göstermişse, fazlalık bende değil, bugünkü yönetimin niteliğindedir.

Bu şekil mevcut oldukça, bu makama çıkacak herkesin yapacağı şey bundan başka türlü olamaz.

1923 (Atatürk’ün S.D.1I, s. 159)

Sizden olan bir kişiye, sizden fazla önem vermek, her şeyi milletin bir bireyinin kişiliğinde odaklaştırmak, geçmişe, bugüne, beklemek elbette ki lâyık değildir, elbette ki gerekli değildir.

1925 (Atatürk’ün M.A.D., s. 19-20)

Yabancı ülkelere veya uluslararası konferanslara giden arkadaşlarına söylediği bir söz:

– Sesiniz benim sesimdir, unutmayınız!

(Falih Rıfkı Atay, Çankaya, 1969, s. 549) Halk adamı Atatürk

Ben düşündüklerimi, sevdiklerime olduğu gibi söylerim.

Aynı zamanda gerekli olmayan bir sırrı kalbimde taşımak kudretinde olmayan bir adamım.

Çünkü ben, bir halk adamıyım. Ben düşündüklerimi daima halkın önünde söylemeliyim.

Yanlışım varsa halk beni yalanlar. Fakat şimdiye kadar bu açık konuşmada halkın beni yalanladığını görmedim.

1937 (Ulus gazetesi, 20. 3. 1937) Atatürk ve sağduyu

Ben, ancak daha iyisini yapabildiğim şeyi bozabilirim; yapamayacağım şeyi de bozmam.

(Atatürk’ten B.H., s. 86) Ben bir defa söz verdikten sonra ondan şüphe etmeğe kimsenin hakkı yoktur.

1930 (Fethi Okyar, S.C.F.J.N.K., s.49)Ben o adamım ki ordunun memleketi, milleti muhakkak bir sonuca götürebileceği noktalarda emir veririm.

Fakat bilim ve özellikle sosyal bilim alanına giren işlerde ben emir vermem.

Bu alanda, isterim ki bana bilginler doğru yolu göstersinler.

Onun için, siz kendi biliminize, kültürünüze güveniyorsanız, bana söyleyiniz.

Sosyal bilimin güzel yönlerini gösteriniz, ben izleyeyim.

1923 (Ahmet Cevat Emre, İki Neslin Tarihi, s. 316) Evlilik ve çocuk sevgisi

Ben, sadece evlenmek için evlenmek istemiyorum.

Vatanımızda yeni bir aile yaşamı yaratmak için önce kendim örnek olmalıyım.

Kadın böyle umacı gibi kalır mı?

1923 (İsmail Habib Sevük, Atatürk İçin, s. 25)Yaşam kısadır.

Bunu kutlama ve taçlandırma için, insanların genellikle uygun gördükleri yol evliliktir.

Bu genel kurala uymayanlar, pek sınırlı ve benzerleri azdır.

Bu kural dışını oluşturanlar da, esas kuralın fenalığından değil ve fakat tersine bu güzel kurala inanmadan kendilerini alıkoyamazlar.

Sebeplerin etkisinde kaldıklarından, belki evlenmiş olmaktan korktuklarından fazla mutsuz olanlardır.

İnkâr edilmez bir gerçektir ki insanlar, yaşam, kadınsız olamaz.

Evli olanlar, yaşamın vazgeçilmezini temin etmiş ve bütün düşünce ve isteklerini bir maksat, bir meslek, bir amaca yöneltmiş olur.

Ancak talih, eşlerin ruh ve kalplerini iyi geçindirsin!

1914 (Salih Bozok-Cemil S.Bozok, Hep Atatürk’ün Yanında, s. 172)

Yeni evlenen bir kişinin gönlü yaşam, aşk ve mutluluk duygularıyla doludur.

Bu, en değerli bir zamandır.

İnsanlar, yaşamında bu parlak ve sevinçli dakikaları, ölünceye kadar hep aynı şekilde duygulanarak pek önemli ve yaşamı için tarihsel bir olay olarak anar.

Ben, bunu denemedim; fakat, az çok yaşamı ve insanları incelediğim için bu sonucu buldum.

Yaşamın çeşitli yönlerinden birkaçını görenler, evlendikten sonra keşfedilmemiş yönlerini de ister istemez gözlemlerler.

Bu gözlemleme, pek tatlı olabildiği gibi pek acı da olabilir.

1914 (Salih Bozok-Cemil S. Bozok, Hep Atatürk’ün Yanında, s. 171) Eşini mutlu edebilecek herkes evlenmelidir, çoluk-çocuk sahibi olmalıdır.

Bana bakmayınız; bu güç işte örnek İsmet Paşa’dır.

Benim yaşamım başka türlü düzenlenmiştir.

Buna rağmen deneyimini yaptım. Sonradan anladım ki bu iş benim başarabileceğim iş değilmiş…

Çocuk sevgisi insan için bir gereksinimdir.

Hele yaş ilerledikçe bu gereksinim kendisini daha kuvvetle duyuruyor.

Onun için de Ülkü’yü yanımdan ayırmak istemiyorum.

1936 (Abdülkadir İnan, Türk Kültürü Dergisi, Sayı: 25, 1964, s. 62)Çocukluk ne güzel…

Çocuklar ne sevimli, ne tatlı yaratıklar değil mi? En çok hoşuma giden halleri nedir bilir misiniz?

İkiyüzlülük bilmemeleri, bütün istek ve duygularını, içlerinden geldiği gibi açıklamaları…

(Hasan Rıza Soyak, Fotoğraflarla Atatürk ve Atatürk’ün Hususiyetleri, 1965, s 78 – 79) Bursa’da kendisini karşılayan çocuklara söylemiştir:

Küçük hanımlar, küçük beyler! Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı, bir mutluluk parıltısısınız! Memleketi asıl aydınlığa boğacak sizsiniz.

Kendinizin ne kadar önemli, değerli olduğunuzu düşünerek ona göre çalışınız. Sizlerden çok şeyler bekliyoruz; kızlar, çocuklar!

1922 (Atatürk’ün S.D.V., s. 30)Çoğu ailelerde öteden beri çok kötü bir alışkanlık var; çocuklarını söyletmez ve dinlemezler.

Zavallılar söze karışınca “Sen büyüklerin konuşmasına karışma!” der, sustururlar.

Ne kadar yanlış, hatta zararlı bir hareket!

Halbuki tam tersine, çocukları serbestçe konuşmaya, düşündüklerini, duyduklarını olduğu gibi ifade etmeye özendirmelidir.

Böylece hem hatalarını düzeltmeye imkân bulunur, hem de ileride yalancı ve ikiyüzlü olmalarının önüne geçilmiş olur.

Kısacası çocuklarımızı artık, düşüncelerini hiç çekinmeden açıkça ifade etmeye, içten inandıklarını savunmaya, buna karşılık da başkalarının samimî düşüncelerine saygı beslemeye alıştırmalıyız.

Aynı zamanda onların temiz yüreklerinde yurt, ulus, aile ve yurttaş sevgisiyle beraber doğruya, iyiye ve güzel şeylere karşı sevgi ve ilgi uyandırmaya çalışmalıdır.

Bence bunlar, çocuk eğitiminde, ana kucağından en yüksek eğitim ocaklarına kadar her yerde, her zaman üzerinde durulacak önemli noktalardır.

Ancak bu yolladır ki, çocuklarımız memlekete yararlı birer vatandaş ve eksiksiz birer insan olurlar.

(Hasan Rıza Soyak, Fotoğraflarla Atatürk ve Atatürk’ün Hususiyetleri, 1965, s. 79)

İnsan Atatürk

24 Temmuz 1922 aksamı Konya’da General Townshend şerefine verdikleri ziyafette, yemeğin sonlarına doğru elindeki mercan tespihi General’e uzatarak söyledikleri:

– Biz Türklerde bir âdet vardır. Misafirimize ne olursa olsun bir hediye veririz.

Ben soylu bir milletin alçakgönüllü bir Başkomutanıyım. Size ancak bu tespihi verebiliyorum.

Ve sofradan kalkılacağına yakın da kolundaki saati çıkararak General’e söyledikleri:

-Bu saati bana Anafartalar’da bir Türk askeri, ölen bir İngiliz subayının kolundan çıkardığını söyleyerek, getirdi.

Saatin arkasında subayın künyesi yazılıdır. Bu subayın ailesini arattımsa da bulamadım.

İngiltere’ye döndüğünüzde ailesini bulur ve saati verirseniz, çok memnun olurum.

1922 (Yücel Mecmuası, O’ndan Hatıralar, Cilt: XVI, Sayı: 91-92-93, 1942 s. 15)

Uluslar arası Mark Twain Derneği tarafından “Türk milletine neşe içinde yaşama yolunu açtığı ve rehberlik ettiği” gerekçesiyle kendisine madalya verilmesi üzerine söyledikleri:

-Yaşamımda işittiğim en büyük kompliman, budur. Benim insan tarafımı övüyorlar!

1937 (Atatürk’ten B.H., s. 59-60)

Bir alay karargâhının temel atma töreninde bir koyunun temel için açılan çukura doğru, yere yatırılıp boğazından kesilmek üzere olduğunu gördüğü zaman, yanında bulunan İran Şahı Rıza Pehlevi ile aralarında geçen konuşma:

Atatürk -Ben kana bakamam! Bir tavuğun dahi boğazlandığını görmeye tahammülüm yoktur.

Şehinşah -Ya bu kadar çok bulunduğunuz büyük ve kanlı savaş meydanları?…

Atatürk -Ha, o başka sorundur; öyle yerlerde cesetlerin üzerinden atlayarak yürürüm. O bambaşka bir iştir.

(Hasan Rıza Soyak, Fotoğraflarla Atatürk ve Atatürk’ün Hususiyetleri, 1965, s.43) Birçok zaferler kazandım.

Fakat, bunların en büyüğünden sonra bile her akşam, savaş alanlarında ölen bütün askerleri düşünerek içimde derin bir keder duyuyorum.

(George Benneb, Yabancı Gözüyle Cumhuriyet Türkiyesi, s. 33)

Ben, savaşlarda dahi düşmanın üzerinde bir kin duymam; yalnız askerlik kurallarının uygulanmasını düşünürüm.

(İzzettin Çalışlar, Tan gazetesi 31. 8. 1937)

Bir sohbet sırasında Fransız Büyükelçisi’ne söylemiştir: Ekselans, Paris’i çok görmek istiyorum; ama büyük törenlerle karşılanacağım Paris’i değil!

Ben Paris’e, dünyanın bu güzel şehrine, operalarını, tiyatrolarını, revülerini, zarif kadınlarını bir daha görmek için gitmek isterim.

Dedim ya, gençlik anılarını tazelemek için…

Böyle olunca da “kendini tanıtmayarak” belli olmadan gitmek isterim; yoksa törenlerle karşılanmak için değil!

(Cevat Dursunoğlu, Son Havadis gazetesi, 10. 11. 1955, s. 3)Ben başkalarının yaptığı ilkelere değil, ancak kendi ilkelerime uyarım.

(Mim Kemal, Yakınlarının Ağzından Atatürk, Yazan: Salâhaddin Güngör, s. 105)Benim gözümde hiçbir şey yoktur; ben yalnız liyakat âşığıyım.

(Yusuf Ziya Özer, TTK. Belleten, Sayı: 10, 1939, s. 286) Hiçbir zaman kişisel gücenikliklerimi, birtakım olumsuz girişimlerle tatmine kalkmak adîliğine tenezzül etmem.

1914 (Atatürk’ün Özel Mektupları, Sadi Borak, s. 40) Samimî dostlarımız, sevdikleri tarafından bir işkenceye

mahkûmdurlar ve bu işkence de sevdiklerinin dertlerini dinlemektir.

1922 (Atatürk’ün S.D.ll, s. 38) Düşmanları için söylemiştir:

Ben onları affederim, çünkü kalbim vardır; onlar beni affetmezler, çünkü kalpsizdirler.

(Falih Rıfkı Atay, Çankaya, 1969, s. 532) Mutlu olup olmadığı sorusuna verdiği cevap: Evet, çünkü başardım!

1935 (Ayın Tarihi, No: 19, 1935, s. 262)

Benim herkesin dışında olduğuma dair bir yasa yoktur.

1922 (Atatürk’ün S.D.I, s. 273) Ben ölürsem soylu milletimizin beraber yürüdüğümüz yoldan asla ayrılmayacağına eminim; bununla gönlüm rahat!

1926 (Atatürk’ün S.D.V, s. 44) Beni, milletim nereye isterse oraya gömsün; fakat, benim anılarımın yaşayacağı yer Çankaya olacaktır.

(Afetinan, Atatürk Hakkında H.B., s. 23)

Selçuk SOFTA

https://twitter.com/selcuksofta

https://www.facebook.com/34SelcukS/

https://www.instagram.com/fbselcuks

http://selcuksofta.com/

https://selcuksofta.blogspot.com

https://selcuksofta.tumblr.com/